Psalm dla chorych

Panie, w swoim gniewie nie karć mnie; w swoim gniewie nie karć mnie. Twoje strzały głęboko we mnie tkwią, a Twoja ręka ciężko na mnie spoczywa. Nie ma zdrowia w moim ciele z powodu Twojego gniewu; moje kości nie są całe z powodu moich przewinień. Moje grzechy mnie przytłaczają; ciążą na mnie jak nieznośny ciężar. Moje rany są brudne i ropiejące, skutkiem mojej głupoty. Głęboko się pochylam, opłakując cały dzień. Moje biodra bolą od palącego bólu, a w moim ciele nie znajduję ulgi. Czuję się otępiały i całkowicie złamany, jęcząc z bólu w moim sercu. Panie, wszystkie moje pragnienia są Ci znane; moje westchnienia nie są przed Tobą ukryte. Moje serce bije szaleńczo, moja siła się wyczerpuje; nawet światło moich oczu zgasło. Jestem na skraju załamania, a mój smutek nieustannie się mnie trzyma. Zaprawdę, wyznaję swoją winę; opłakuję moje grzechy. Nie opuszczaj mnie, Panie; nie oddalaj się ode mnie, Boże mój! Pośpiesz mi na pomoc, Panie, mój Zbawicielu. Objaw mi, Panie, mój kres i liczbę moich dni, abym mógł zrozumieć moją słabość. Uczyniłeś moje dni tak krótkimi, a moje życie jest jak nic przed Tobą; zaledwie oddechem jest ludzkie istnienie. Wysłuchaj mojej modlitwy, Panie, i usłysz mój krzyk; nie odwracaj się od mojego płaczu! Bo jestem tylko obcym przed Tobą, wędrowcem jak wszyscy moi przodkowie. Odwróć swoje oczy ode mnie, abym mógł znaleźć ulgę, zanim zniknę i nie będę więcej.