Poświęcenie Dziecka Najświętszej Maryi Pannie z Guadalupe

Najdroższa Maryjo, Twoje przesłanie współczucia i czułości na wzgórzu Tepeyac unosiło się delikatnie jak kojąca kołysanka w jasny, złoty poranek. Cicho wołałaś do Juana Diego, "twojego najmniejszego syna," mężczyzny w średnim wieku, a jednak niewinnego i dziecięcego w sercu. Przez niego wzywałaś wszystkie swoje dzieci, zawsze dziewicza Matko Boża, aby zobaczyły cię jako matkę, która pragnie jedynie wyrazić matczyną miłość. Obiecałaś zapewnić im wszystko, czego potrzebują, oferując pomoc i ochronę, siłę i pocieszenie. Jako trwały dar zostawiłaś nam swój niezwykły wizerunek, nie stworzony przez żadną ludzką rękę. Dziś przynosimy ci nasze dziecko (ofiaruję __________ moje) (jeszcze nienarodzone). Niech to maleństwo na zawsze zna i czci cię jako świętą Maryję, Matkę prawdziwego Boga, w którym znajdujemy nasze istnienie. Niech ta nowa dusza, świeżo obdarzona życiem przez Stwórcę, będzie jak duch Juana Diego, prosty, czysty i dobry. Droga Pani z Guadalupe, dotknij tego delikatnego płatka naszych serc delikatnymi różami z Tepeyac, aby pachnąca radość i pokój towarzyszyły im przez całą ich ziemską podróż, przypominając każdemu o tobie i słodko zapraszając ich do twojego przyjmującego serca. Przytul to dziecko jak swoje, piękna i łagodna Pani, owinięte w płaszcz twojej troski, aż do dnia, gdy w nowej ziemi, wszystkie twoje dzieci zjednoczą się z tobą, swoją miłosierną matką, wiecznie chwaląc i dziękując Bogu Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu.