O Bożości

O Bożości ukryta, czcicielem Cię adoruję, Który prawdziwie jesteś w postaciach przede mną; Tobie moje serce składam na klęczkach, Jako że całkowicie nie mogę Cię kontemplować. Jezu, wieczny Pasterzu! wysłuchaj naszego wołania; Zwiększ wiarę wszystkich, których dusze na Tobie polegają. Wzrok, dotyk i smak w Tobie są oszukane; Tylko ucho najbezpieczniej wierzy; Wierzę we wszystko, co powiedział Syn Boży, Niż słowo prawdy nie ma prawdziwszego znaku. Bóg tylko na krzyżu był ukryty; Lecz tutaj ukryta jest jednocześnie także ludzkość; A ja, w obu wyznając moją wiarę, Modlę się tymi samymi słowami, co skruszony złodziej. Twoje rany, jak widział Tomasz, ja nie widzę; Jednak wyznaję, że Ty jesteś moim Panem i Bogiem; Spraw, abym wierzył w Ciebie coraz bardziej; W Tobie moja nadzieja, w Tobie moją miłość gromadzę. O Ty, pamiątko śmierci naszego Pana! O żywy chleb, dający życie śmiertelnikom! Spraw, aby moja dusza odtąd żyła w Tobie, Zawsze dając mi smak niebiańskiej słodyczy. O kochany Pelikanie! O Jezu, Panie! Nieczysty jestem, ale oczyść mnie w Twojej Krwi! Z której jedna kropla, za grzeszników wylana, Może oczyścić cały świat z całej jego winy. Jezu, którego obecnie, zasłoniętego, widzę, Czego tak pragnę, o! zechciej mi dać; Aby móc ujrzeć Twoje oblicze rozwijające się, I być błogosławionym w Twojej chwale.