Psalm 113

Gdy Izrael wyszedł z Egiptu, dom Jakuba z ludu barbarzyńskiego, Juda stał się Jego sanktuarium, a Izrael Jego panowaniem. Morze to ujrzało i uciekło: Jordan został odwrócony. Góry tańczyły jak barany, a wzgórza jak jagnięta stada. Czemu się trwożysz, o morze, że uciekasz? a ty, Jordanie, że się odwracasz? Wy góry, czemu tańczycie jak barany? a wy wzgórza, jak jagnięta stada? Ziemia zadrżała na obecność Pana, na obecność Boga Jakuba: Kto zamienił skałę w stawy wody i kamieniste wzgórze w źródło wód. Nie nam, o Panie, nie nam: lecz Twojemu Imieniu daj chwałę. Z powodu Twojej łaski i prawdy: Czemu mają mówić poganie: Gdzie jest ich Bóg? Ale nasz Bóg jest w niebie: uczynił wszystko, co chciał. Idole pogan są srebrem i złotem, wyrobem rąk ludzkich. Mają usta, ale nie mówią: mają oczy, ale nie widzą. Mają uszy, ale nie słyszą: mają nosy, ale nie czują zapachu. Mają ręce, ale nie dotykają: mają nogi, ale nie chodzą: ani nie mówią przez swoje gardło. Niech będą tacy, którzy je czynią, jak one: a wszyscy, którzy w nich pokładają ufność. Dom Izraela ufa Panu: On jest ich pomocą i obrońcą. Dom Aarona ufa Panu: On jest ich pomocą i obrońcą. Ci, którzy boją się Pana, ufają Panu: On jest ich pomocą i obrońcą. Pan pamiętał o nas i pobłogosławił nas. Pobłogosławił dom Izraela: pobłogosławił dom Aarona. Pobłogosławił tych, którzy boją się Pana, zarówno małych, jak i wielkich. Niech Pan doda błogosławieństw na was; na was i na wasze dzieci. Błogosławiony bądź, o Panie, który stworzył niebo i ziemię. Niebo niebios należy do Pana, lecz ziemię dał dzieciom ludzi. Um martwi nie będą Cię chwalić, o Panie, ani wszyscy, którzy zstępują do piekła. Ale my, którzy żyjemy, błogosławimy Pana, od teraz i na wieki. Ant. Ale nasz Bóg jest w niebie: uczynił wszystko, co chciał.