Psalm 37

Nie karć mnie, Panie, W gniewie swoim; ani nie karz mnie w zapalczywości swojej. Bo strzały Twoje wbiły się we mnie: a ręka Twoja ciężka na mnie. Nie ma zdrowia w ciele moim, przez gniew Twój: nie ma pokoju w kościach moich, przez grzechy moje. Bo nieprawości moje przeszły ponad głowę moją: a jako ciężki ciężar stały się ciężkie na mnie. Rany moje są zgniłe i zniszczone, przez głupotę moją. Stałem się nieszczęśliwy, i jestem przygnębiony aż do końca: cały dzień chodziłem smutny. Bo biodra moje są pełne złudzeń; a nie ma zdrowia w ciele moim. Jestem dotknięty i bardzo poniżony: ryczałem z jęku serca mego. Panie, wszelkie pragnienie moje jest przed Tobą, a jęk mój nie jest ukryty przed Tobą. Serce moje zadrżało, siła moja opuściła mnie, a światło oczu moich nie jest ze mną. Przyjaciele moi i sąsiedzi zbliżyli się, a stali przeciwko mnie. A ci, którzy byli blisko mnie, stali z daleka; A ci, którzy szukali duszy mojej, użyli przemocy. A ci, którzy szukali mi złego, mówili puste rzeczy, a przez cały dzień studiowali oszustwa. Ale ja, jako głuchy, nie słyszałem: a jako niemy, nie otwierający ust swoich. I stałem się jak człowiek, który nie słyszy: i który nie ma reprymend w ustach swoich. Bo w Tobie, Panie, pokładam nadzieję: Ty mnie wysłuchasz, Panie Boże mój. Bo powiedziałem: Aby w jakim czasie nie cieszyli się ze mnie wrogowie moi: a gdy nogi moje się poruszają, mówią wielkie rzeczy przeciwko mnie. Bo jestem gotów na biczowanie; a smutek mój jest ciągle przede mną. Bo ogłoszę nieprawość moją: a pomyślę o grzechu moim. Ale wrogowie moi żyją, a są silniejsi niż ja: a ci, którzy mnie nienawidzą bez przyczyny, są pomnożeni. Ci, którzy oddają zło za dobro, zniesławili mnie, bo szedłem za dobrem. Nie opuszczaj mnie, Panie Boże mój: nie oddalaj się ode mnie. Przyjdź mi na pomoc, Panie, Boże mojego zbawienia. Chwała Ojcu...