Kiedy w Desolacji

Panie, wysłuchaj moją modlitwę i zwróć uwagę na mój krzyk. Jesteś wierny i sprawiedliwy; daj mi swoją odpowiedź. Nie stawiaj swojego sługi przed sądem, bo nikt nie jest niewinny przed Tobą. Przeciwnik goni moją duszę; zstąpił moim życiem na ziemię; sprawił, że mieszkam w cieniu jak zapomniany przez umarłych. Tak, mój duch jest przytłoczony; moje serce jest zmęczone wewnątrz mnie. Przypominam sobie dni minione; rozmyślam o wszystkich Twoich dziełach. Zastanawiam się, co stworzyła Twoja ręka i do Ciebie otwieram moje ręce. Moja dusza pragnie Ciebie jak spragniona ziemia. Panie, spiesz się i odpowiedz, bo mój duch słabnie. Nie odwracaj od mnie swojego oblicza, abym nie stał się jak ci, którzy zaginęli w grobie. Rano niech Twoja miłość zostanie mi objawiona, bo ufam Tobie. Naucz mnie ścieżki, którą powinienem iść; do Ciebie wznoszę moją duszę. Wybaw mnie, Panie, od tych, którzy mi się sprzeciwiają; do Ciebie szukałem schronienia. Prowadź mnie, abym czynił Twoją wolę, bo Ty jesteś moim Bogiem. Niech Twój dobry Duch prowadzi mnie po ścieżkach prostych i gładkich. Ze względu na Twoje imię, ocal moje życie; przez swoją sprawiedliwość, ratuj moją duszę z kłopotów. W swojej miłosierdziu, zakończ moich wrogów; wyeliminuj wszystkich, którzy mnie uciskają, bo jestem Twoim sługą, O Panie.