Czytanie z Księgi Dziejów Apostolskich
Gdy towarzysze Pawła przyprowadzili go do Aten,
odeszli z poleceniem, aby Sila i Tymoteusz
jak najszybciej do niego dołączyli.
Wtedy Paweł stanął na Areopagu i powiedział:
"Ateńczycy, widzę, że w każdym względzie
jesteście bardzo religijni.
Gdy bowiem spacerowałem i uważnie przyglądałem się waszym świątyniom,
znalazłem nawet ołtarz z napisem: 'Nieznanemu Bogu.'
To, co więc czcicie nieznając, ogłaszam wam.
Bóg, który stworzył świat i wszystko, co w nim jest,
Pan nieba i ziemi,
niedwiedzie w świątyniach uczynionych rękami ludzkimi,
ani nie potrzebuje, aby mu służono rękami ludzkimi,
bo sam daje wszystkim życie, tchnienie i wszystko.
On stworzył z jednego całe pokolenie ludzkie,
aby zamieszkiwało całą powierzchnię ziemi,
a wyznaczył określone pory i granice ich regionów,
aby ludzie mogli szukać Boga,
może nawet go dotknąć i znaleźć,
choć w rzeczy samej nie jest daleko od każdego z nas.
Bo 'w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy,'
jak powiedzieli niektórzy z waszych poetów,
'Bo my także jesteśmy jego potomstwem.'
Skoro więc jesteśmy potomstwem Boga,
niedobrze nam myśleć, że boskość jest podobna do wizerunku
uczynionego ze złota, srebra lub kamienia przez ludzką sztukę i wyobraźnię.
Bóg przymknął oko na czasy niewiedzy,
lecz teraz wzywa wszystkich ludzi wszędzie do pokuty,
bo ustanowił dzień, w którym 'osądzi świat
sprawiedliwie' przez człowieka, którego wyznaczył,
a dał wszystkim dowód,
wskrzeszając go z martwych."
Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu umarłych,
niektórzy zaczęli się śmiać, ale inni powiedzieli,
"Chcielibyśmy usłyszeć cię o tym innym razem."
I tak Paweł opuścił ich.
Ale niektórzy dołączyli do niego i uwierzyli.
Wśród nich był Dionizy,
członek Sądu Areopagu,
kobieta imieniem Damaris oraz inni z nimi.
Po tym opuścił Ateny i udał się do Koryntu.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.