Drugie czytanie

Umiłowani, miłujmy się nawzajem,

ponieważ miłość jest z Boga;

każdy, kto miłuje, jest z Boga narodzony i zna Boga.

Kto nie miłuje, ten nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.

W ten sposób objawiła się nam miłość Boga:

Bóg posłał swojego jedynego Syna na świat,

abyśmy mieli życie przez niego.

W tym jest miłość:

nie że my umiłowaliśmy Boga, ale że On umiłował nas

i posłał swojego Syna jako przebłaganie za nasze grzechy.

Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował,

my także powinniśmy miłować się nawzajem.

Nikt nigdy nie widział Boga.

Jeśli jednak miłujemy się nawzajem, Bóg trwa w nas,

a Jego miłość osiąga w nas doskonałość.

Po tym poznajemy, że trwamy w Nim, a On w nas,

że dał nam ze swojego Ducha.

Ponadto widzieliśmy i świadczymy,

że Ojciec posłał swojego Syna jako Zbawiciela świata.

Kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym,

Bóg trwa w nim, a on w Bogu.

Poznaliśmy i uwierzyliśmy w miłość, jaką Bóg ma do nas.

Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości,

trwa w Bogu, a Bóg w nim.