Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
Szalmaneser, król Asyrii, zajął całą ziemię i zaatakował Samarię, którą oblegał przez trzy lata. W dziewiątym roku Ozeasza, króla Izraela, król Asyrii zdobył Samarię i deportował dzieci Izraela do Asyrii, osadzając je w Halah, nad Habor, rzeką Gozanu, oraz w miastach Medów. To się stało, ponieważ dzieci Izraela zgrzeszyły przeciwko Panu, swojemu Bogu, który wyprowadził je z ziemi egipskiej, spod władzy Faraona, króla Egiptu, i ponieważ czciły innych bogów. Postępowały według obyczajów narodów, które Pan usunął sprzed dzieci Izraela oraz królów Izraela, których ustanowili. I chociaż Pan ostrzegał Izraela i Judę przez każdego proroka i widzącego: „Porzućcie swoje złe drogi i przestrzegajcie moich przykazań i ustaw, zgodnie z całym prawem, które nakazałem waszym ojcom i które posłałem do was przez moich sług proroków”, nie słuchali, lecz byli tak samo upartymi jak ich ojcowie, którzy nie uwierzyli w Pana, swojego Boga. Odrzucili jego ustawy, przymierze, które zawarł z ich ojcami, oraz ostrzeżenia, które im dawał, aż w swoim wielkim gniewie przeciwko Izraelowi Pan odrzucił ich z przed swojego oblicza. Tylko plemię Judy pozostało.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.