Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej
W dziesiątym miesiącu dziewiątego roku panowania Sedecjasza, dziesiątego dnia miesiąca, Nabuchodonozor, król Babilonu, oraz całe jego wojsko podeszli do Jerozolimy, obozując wokół niej i budując wały oblężnicze ze wszystkich stron. Oblężenie miasta trwało aż do jedenastego roku Sedecjasza. W dziewiątym dniu czwartego miesiąca, gdy głód ogarnął miasto, a ludzie nie mieli już chleba, mury miasta zostały przebite. Wtedy król i wszyscy żołnierze opuścili miasto nocą przez bramę między dwoma murami, która była blisko ogrodu królewskiego. Ponieważ Chaldejczycy otoczyli miasto, udali się w kierunku Arabah. Lecz armia chaldejska ścigała króla i dogoniła go na pustyni w pobliżu Jerycha, porzuconego przez całe swoje wojsko. Król został więc aresztowany i przyprowadzony do Riblah do króla Babilonu, który wydał na niego wyrok. Kazał zabić synów Sedecjasza na jego oczach. Potem oślepił Sedecjasza, związał go kajdanami i przywiódł do Babilonu. W siódmym dniu piątego miesiąca (było to w dziewiętnastym roku Nabuchodonozora, króla Babilonu), Nebuzaradan, dowódca straży, przybył do Jerozolimy jako przedstawiciel króla Babilonu. Spalił dom Pana, pałac króla oraz wszystkie domy Jerozolimy; każde większe budowle zostały zniszczone przez ogień. Następnie chaldejskie wojska, które były z dowódcą straży, zburzyły mury otaczające Jerozolimę. Potem Nebuzaradan, dowódca straży, poprowadził na wygnanie ostatnich ludzi pozostających w mieście, oraz tych, którzy uciekli do króla Babilonu, i ostatnich rzemieślników. Lecz niektórych biednych z kraju, Nebuzaradan, dowódca straży, pozostawił jako winniczy i rolników.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.