Ewangelia

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela,

wycofał się łodzią w miejsce pustynne, sam.

Tłumy usłyszały o tym i podążyły za nim pieszo z ich miast.

Gdy wyszedł na brzeg i zobaczył wielki tłum,

jego serce napełniło się litością nad nimi, i uzdrowił ich chorych.

Gdy nastał wieczór, uczniowie przystąpili do niego i powiedzieli:

„To jest miejsce pustynne i już jest późno;

odpraw tłumy, aby mogły pójść do wsi

i kupić sobie jedzenie.”

Jezus powiedział do nich: „Nie ma potrzeby, aby odchodzili;

dajcie im wy coś do jedzenia.”

Oni mu odpowiedzieli:

„Mamy tu tylko pięć chlebów i dwie ryby.”

Wtedy powiedział: „Przynieście mi je tutaj,”

i kazał tłumom usiąść na trawie.

Wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, i spojrzawszy w niebo,

powiedział błogosławieństwo, połamał chleby,

i dał je uczniom,

którzy z kolei rozdali je tłumom.

Wszyscy jedli i byli syci,

a zebrali resztki, które pozostały—

dwanaście koszy wiklinowych pełnych.

Ci, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn,

niewliczając kobiet i dzieci.