Czytanie z Księgi Habakuka 1:12—2:4
Czyż nie jesteś od wieczności, Panie,
Boże mój, Święty, nieśmiertelny?
Panie, Ty go wyznaczyłeś na sąd,
O Skało, przygotowałeś mu karę!
Zbyt czyste są Twoje oczy, by patrzeć na zło,
a widok nieszczęścia nie możesz znieść.
Dlaczego więc milczysz, gdy patrzysz na niewiernych,
gdy bezbożny pożera
tego, który jest sprawiedliwszy od niego?
Uczyniłeś człowieka jak ryby morskie,
jak stworzenia pełzające, które nie mają władcy.
On wszystkie je wyciąga swoją wędką,
ciągnie je swoją siecią,
zbiera je w swojej sieci;
więc się raduje i cieszy.
Dlatego składa ofiary swojej sieci,
spala kadzidło swojej sieci;
bo dzięki nim jego część jest obfita,
a jego uczta wystawna.
Czyż więc będzie wciąż wymachiwał swoim mieczem,
aby bez litości zabijać narody? Stanę na moim posterunku,
i ustawię się na warcie,
i będę czuwał, aby zobaczyć, co mi powie,
i jaką odpowiedź da na moją skargę.
Wtedy Pan odpowiedział mi i rzekł:
Zapisz widzenie
wyraźnie na tablicach,
aby można je było łatwo odczytać.
Bo widzenie ma jeszcze swój czas,
zmierza ku spełnieniu i nie zawiedzie;
Jeśli się spóźnia, czekaj na nie,
na pewno przyjdzie, nie będzie późno.
Człowiek lekkomyślny nie ma uczciwości;
lecz sprawiedliwy, dzięki swojej wierze, będzie żył.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.