Ewangelia

Gdy nakarmił ludzi, Jezus kazał uczniom wsiąść do łodzi

i poprzedzić go na drugi brzeg,

podczas gdy odprawił tłumy.

Po tym wszedł na górę, aby sam się modlić.

Gdy nastał wieczór, był tam sam.

Tymczasem łódź, już kilka mil od brzegu,

była miotana falami, bo wiatr był przeciwny.

W czwartej straży nocnej

przyszedł do nich, idąc po morzu.

Gdy uczniowie zobaczyli go idącego po morzu, przerazili się.

„To jest duch,” mówili, i krzyknęli ze strachu.

Natychmiast Jezus powiedział do nich: „Odwagi, to Ja; nie bójcie się.”

Piotr odpowiedział mu:

„Panie, jeśli to Ty, każ mi przyjść do siebie po wodzie.”

On rzekł: „Przyjdź.”

Piotr wyszedł z łodzi i zaczął iść po wodzie w kierunku Jezusa.

Lecz gdy zobaczył, jak silny jest wiatr, przeraził się;

i, zaczynając tonąć, zawołał: „Panie, ratuj mnie!”

Natychmiast Jezus wyciągnął rękę, chwycił Piotra

i powiedział do niego: „O małej wierze, czemu zwątpiłeś?”

Gdy wstąpili do łodzi, wiatr ucichł.

Ci, którzy byli w łodzi, oddali mu pokłon, mówiąc:

„Prawdziwie, Ty jesteś Synem Bożym.”