Pierwsze czytanie

Na mnie spadła ręka Pana,

i wyprowadził mnie w Duchu Pana

i postawił mnie w środku doliny,

która była pełna kości.

Kazał mi chodzić wokoło po tych kościach,

żebym zobaczył, jak wiele ich jest na powierzchni doliny.

Jak suche były!

Zapytał mnie:

Synu człowieczy, czy te kości mogą ożyć?

Odpowiedziałem: „Panie Boże, Ty to wiesz.”

Wtedy rzekł do mnie:

Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz im:

Suche kości, słuchajcie słowa Pana!

Tak mówi Pan Bóg do tych kości:

Oto, ja wprowadzę w was ducha, abyście ożyli.

Położę na was ścięgna, sprawię, że urośnie na was ciało,

okryję was skórą i wprowadzę w was ducha,

abyście ożyli i poznali, że ja jestem Panem.

Prorokowałem, jak mi polecono,

a gdy prorokowałem, usłyszałem hałas;

był to szum, jak kości zbliżały się do siebie, kość do kości.

Zobaczyłem, jak ścięgna i ciało przychodziły na nie,

a skóra je okrywała, ale nie było w nich ducha.

Wtedy Pan rzekł do mnie:

Prorokuj do ducha, prorokuj, synu człowieczy,

i powiedz do ducha: Tak mówi Pan Bóg:

Z czterech wiatrów przyjdź, o duchu,

i tchnij w tych zabitych, aby ożyli.

Prorokowałem, jak mi polecono, i duch wszedł w nich;

żyli i stanęli na nogi, wielka armia.

Wtedy rzekł do mnie:

Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela.

Mówią bowiem:

„Nasze kości wyschły,

nadzieja nasza zginęła, jesteśmy odcięci.”

Dlatego prorokuj i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg:

O mój ludzie, otworzę wasze groby

i wyprowadzę was z nich,

i przywrócę was do ziemi Izraela.

Wtedy poznacie, że ja jestem Panem,

gdy otworzę wasze groby i wyprowadzę was z nich,

o mój ludzie!

Wprowadzę w was mojego ducha, abyście żyli,

i osiedlę was na waszej ziemi;

wtedy poznacie, że ja jestem Panem.

Obiecałem i uczynię to, mówi Pan.