Czytanie z Pierwszej Listu św. Pawła do Koryntian 4:6b-15
Bracia i siostry:
Uczcie się ode mnie i Apollosa, aby nie wykraczać ponad to, co jest napisane,
aby nikt z was nie był nadęty w swej dumie
na korzyść jednego człowieka przeciwko drugiemu.
Kto nadaje wam znaczenie?
Co posiadacie, czego byście nie otrzymali?
A jeśli otrzymaliście,
dlaczego się przechwalacie, jakbyście nie otrzymali?
Już jesteście syci; już się wzbogaciliście;
staliście się królami bez nas!
Rzeczywiście, pragnę, abyście stali się królami,
abyśmy i my mogli z wami być królami.
Bo jak widzę, Bóg wystawił nas, Apostołów, na ostatnie miejsce,
jak ludzi skazanych na śmierć,
ponieważ staliśmy się widowiskiem dla świata,
dla aniołów i ludzi.
Jesteśmy głupcami z powodu Chrystusa, ale wy jesteście mądrzy w Chrystusie;
my jesteśmy słabi, ale wy jesteście silni;
wy jesteście czczeni, a my w niełasce.
Do tej pory jesteśmy głodni i spragnieni,
źle ubrani i źle traktowani,
wędrujemy bezdomni i pracujemy własnymi rękami.
Gdy nas wyśmiewają, błogosławimy; gdy nas prześladują, znosimy;
gdy nas oskarżają, odpowiadamy łagodnie.
Staliśmy się jak śmieci tego świata, jak odpadki wszystkich,
do tej pory.
Piszę wam to nie po to, aby was zawstydzić,
lecz aby was napomnieć jako moje ukochane dzieci.
Nawet jeśli macie niezliczonych przewodników w Chrystusie,
nie macie wielu ojców,
bo ja stałem się waszym ojcem w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.