Pierwsze czytanie

Jak strumień w ręku Pana jest serce króla;

gdziekolwiek zechce, tam je kieruje.

Wszystkie drogi człowieka mogą być słuszne w jego oczach,

lecz to Pan bada serca.

Czynić to, co słuszne i sprawiedliwe,

jest bardziej miłe Panu niż ofiara.

Wzrok wyniosły i duma serca –

uprawa bezbożnych to grzech.

Plany pilnych przynoszą zysk,

lecz wszelka pochopność prowadzi z pewnością do ubóstwa.

Kto zdobywa majątek kłamliwym językiem,

ściga bańkę nad śmiertelnymi sidłami.

Dusza bezbożnego pragnie zła;

jego sąsiad nie znajduje w jego oczach litości.

Gdy arogancki człowiek jest karany, prostaczek staje się mądrzejszy;

gdy mądry człowiek jest pouczany, zdobywa wiedzę.

Sprawiedliwy ocenia dom bezbożnego:

jest ktoś, kto sprowadza bezbożnych na zgubę.

Kto zamyka ucho na krzyk ubogiego,

sam również wezwie i nie będzie wysłuchany.