Pierwsze czytanie

Job odpowiedział swoim przyjaciołom i rzekł:

Wiem dobrze, że tak jest;

lecz jak może człowiek być usprawiedliwiony przed Bogiem?

Gdyby chciał z nim dyskutować,

nie mógłby mu odpowiedzieć ani razu na tysiąc.

Bóg jest mądry w sercu i potężny w sile;

któż mu się oprze i pozostanie nietknięty?

On usuwa góry, zanim się o tym dowiedzą;

przewraca je w swoim gniewie.

On wstrząsa ziemią z jej miejsca,

a filary jej drżą.

On rozkazuje słońcu, a ono nie wschodzi;

zamyka gwiazdy.

On sam rozciąga niebiosa

i stąpa po wierzchołkach morza.

Uczynił Niedźwiedzia i Oriona,

Plejad i gwiazdozbiorów południa;

czyni wielkie rzeczy, które są nie do odkrycia,

cudowne rzeczy, które są poza rachubą.

Gdyby się zbliżył do mnie, nie widzę go;

gdyby przeszedł obok, nie jestem świadomy jego obecności;

Gdyby mnie chwycił przemocą, kto mu się sprzeciwi?

Kto może mu powiedzieć: "Co robisz?"

Tym bardziej nie udzielę mu żadnej odpowiedzi,

ani nie wybiorę argumentów przeciwko niemu!

Nawet gdybym był sprawiedliwy, nie mógłbym mu odpowiedzieć,

lecz raczej prosiłbym o to, co mi się należy.

Gdybym się do niego odwołał i on odpowiedział na mój wołanie,

nawet nie mógłbym uwierzyć, że wysłucha moich słów.