Czytanie z Księgi Hioba 42:1-3, 5-6, 12-17
Jób odpowiedział Panu i rzekł:
Wiem, że Ty możesz wszystko,
i żaden Twój zamiar nie może być udaremniony.
Zajmowałem się wielkimi rzeczami, których nie rozumiem;
rzeczami zbyt cudownymi dla mnie, których nie mogę poznać.
Słyszałem o Tobie jedynie z opowieści,
lecz teraz moje oko Cię ujrzało.
Dlatego odrzucam to, co powiedziałem,
i żałuję w prochu i popiele.
I tak Pan błogosławił Jóbowi ostatnie dni
bardziej niż pierwsze.
Miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów,
tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic.
Miał także siedmiu synów i trzy córki,
które nazwał: pierwszą Jemimah,
drugą Keziah, a trzecią Kerenhappuch.
W całej ziemi nie było piękniejszych kobiet
niż córki Joba;
a ich ojciec dał im dziedzictwo
razem z ich braćmi.
Po tym wszystkim Jób żył sto czterdzieści lat;
i ujrzał swoje dzieci, wnuki,
a nawet prawnuki.
Potem Jób umarł, stary i syty dni.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.
