Pierwsze czytanie

Bracia i siostry:

Po czternastu latach znów udałem się do Jerozolimy z Barnabą,

prowadząc także Tytusa.

Udałem się tam zgodnie z objawieniem,

i przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę poganom –

lecz prywatnie tym, którzy mają znaczenie –

aby nie biec, ani nie biegł w próżni.

Przeciwnie,

gdy zobaczyli, że zostałem powierzony Ewangelii dla nieobrzezanych,

jak Piotr dla obrzezanych,

bo ten, który działał w Piotrze dla apostolstwa obrzezanych,

działał także we mnie dla pogan,

a gdy uznali łaskę, która została mi dana,

Jakub, Kefas i Jan,

którzy uchodzili za filary,

dali mi i Barnabie swoje prawe ręce na znak partnerstwa,

abyśmy my poszli do pogan,

a oni do obrzezanych.

Tylko, mieliśmy pamiętać o ubogich,

co było tym, co pragnąłem czynić.

A gdy Kefas przybył do Antiochii,

sprzeciwiłem się mu w obliczu, ponieważ wyraźnie się mylił.

Bo, dopóki nie przyszli niektórzy z Jakuba,

jadł z poganami;

lecz gdy przyszli, zaczął się cofać i oddzielił się,

ponieważ bał się obrzezanych.

A reszta Żydów postępowała hipokrytycznie razem z nim,

z rezultatem, że nawet Barnaba

został wciągnięty w ich hipokryzję.

Lecz gdy zobaczyłem, że nie idą drogą zgodną z prawdą Ewangelii,

powiedziałem do Kefasa przed wszystkimi,

"Jeśli ty, chociaż Żyd,

żyjesz jak poganin, a nie jak Żyd,

jak możesz zmuszać pogan do życia jak Żydzi?"