Ewangelia

Jezus nauczał w synagodze w szabat.

A była tam kobieta, która przez osiemnaście lat

była sparaliżowana przez ducha;

była zgięta, całkowicie niezdolna do wyprostowania się.

Gdy Jezus ją ujrzał, zawołał ją i powiedział:

„Kobieto, jesteś uwolniona od swojej słabości.”

Położył na niej ręce,

a ona natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.

Jednak przywódca synagogi,

oburzony, że Jezus uzdrowił w szabat,

powiedział do tłumu w odpowiedzi:

„Sześć dni jest, w których należy pracować.

Przyjdźcie w te dni, aby być uzdrowionymi, a nie w dzień szabatowy.”

Pan odpowiedział mu:

„Obłudnicy!

Czyż każdy z was w szabat

nie odwiązuje swojego wołu lub osła od żłobu

i nie prowadzi go na wodopój?

Czy ta córka Abrahama,

którą szatan związał przez osiemnaście lat,

nie powinna być uwolniona w dzień szabatowy

od tego jarzma?”

Gdy to powiedział, wszyscy jego przeciwnicy zostali zawstydzeni;

a cały tłum radował się z wszystkich wspaniałych czynów, które czynił.