Pierwsze czytanie

Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, który zstępował z nieba,

mając wielką władzę,

a ziemia została oświetlona jego blaskiem.

Zawołał donośnym głosem:

„Upadła, upadła wielka Babilon.

Stała się siedzibą demonów.

Jest klatką dla każdego nieczystego ducha,

klatką dla każdego nieczystego ptaka,

klatką dla każdego nieczystego i obrzydliwego bestii.”

Potężny anioł podniósł kamień, jak ogromny młyński kamień

i rzucił go w morze, mówiąc:

„Z taką siłą zostanie obalona wielka Babilon,

i nigdy już nie zostanie znaleziona.

Nie będą już w tobie słyszane melodie harfistów i muzyków,

fletnistów i trębaczy.

Nie będą już w tobie znalezieni rzemieślnicy żadnego zawodu.

Nie będzie już w tobie słychać dźwięku młyńskiego kamienia.

Nie będzie już w tobie widocznego światła z lampy.

Nie będą już w tobie słyszane głosy panny młodej i pana młodego.

Ponieważ twoi kupcy byli wielkimi tego świata,

wszystkie narody zostały zwiedzione twoim czarodziejskim napojem.”

Po tym usłyszałem, jakby

donośny głos wielkiego tłumu w niebie, mówiącego:

„Alleluja!

Zbawienie, chwała i moc należą do naszego Boga,

bo prawdziwe i sprawiedliwe są jego wyroki.

Potępił wielką nierządnicę,

która zdeprawowała ziemię swoim nierządem.

Pomścił na niej krew swoich sług.”

Powiedzieli po raz drugi:

„Alleluja! Dym wzniesie się z niej na wieki wieków.”

Wtedy anioł powiedział do mnie,

„Zapisz to:

Błogosławieni, którzy zostali wezwani

do wesela Baranka.”