Pierwsze czytanie

Ja, Jan, ujrzałem anioła, który zstąpił z nieba,

trzymającego w ręku klucz do otchłani i ciężki łańcuch.

Chwycił smoka, starodawnego węża,

który jest Diabłem lub Szatanem,

i związał go na tysiąc lat, a następnie wrzucił do otchłani,

którą zamknął i zapieczętował,

aby już nie mógł zwodzić narodów,

aż do spełnienia tysiąca lat.

Po tym czasie ma być na krótko uwolniony.

Wtedy ujrzałem trony; ci, którzy na nich siedzieli, otrzymali władzę sądzenia.

Ujrzałem także dusze tych, którzy zostali ścięci

za świadectwo o Jezusie i za słowo Boże,

i którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi

ani nie przyjęli jej znaku na czołach ani na rękach.

Ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat.

Następnie ujrzałem wielki, biały tron i Tego, który na nim siedział.

Z Jego obecności uciekła ziemia i niebo

i nie było dla nich miejsca.

Ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem,

a otwarto zwoje.

Potem otwarto inny zwój, księgę życia.

Umarli byli sądzeni według swoich czynów,

na podstawie tego, co było napisane w zwojach.

Morze wydało swoich umarłych;

potem Śmierć i Hades wydały swoich umarłych.

Wszyscy umarli byli sądzeni według swoich czynów.

Wtedy Śmierć i Hades zostały wrzucone do jeziora ognia.

(To jezioro ognia to druga śmierć.)

Kto nie był zapisany w księdze życia,

został wrzucony do jeziora ognia.

Wtedy ujrzałem nowe niebo i nową ziemię.

Pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły,

a morza już nie było.

Ujrzałem także święte miasto, nową Jerozolimę,

zstępującą z nieba od Boga,

przygotowaną jak oblubienica, ozdobiona dla swojego męża.