Pierwsze czytanie

Ty, PANIE, jesteś naszym Ojcem,

naszym Odkupicielem, na zawsze jesteś nazwany.

Dlaczego pozwalasz nam błądzić, PANIE, od Twoich dróg,

i utwardzasz nasze serca, abyśmy Cię nie bali?

Wracaj dla dobra swoich sług,

plemion Twojego dziedzictwa.

O, gdybyś rozdarł niebiosa i zstąpił,

przed Tobą drżałyby góry,

gdy czyniłeś rzeczy wspaniałe, na które nie mieliśmy nadziei,

jakich nie słyszano od wieków.

Nie ma ucha, które by słyszało, nie ma oka, które by widziało, innego Boga jak Ty,

czyniącego takie dzieła dla tych, którzy na Niego czekają.

Obyś spotkał nas, gdy czynimy to, co słuszne,

obyśmy pamiętali o Tobie w naszych drogach!

Oto, jesteś gniewny, a my jesteśmy grzeszni;

wszyscy staliśmy się jak nieczyści ludzie,

wszystkie nasze dobre uczynki są jak splamione szaty;

wszyscy uschliśmy jak liście,

a nasza wina unosi nas jak wiatr.

Nie ma nikogo, kto wzywałby Twojego imienia,

kto by się obudził, aby się do Ciebie przywiązać;

bo ukryłeś swoje oblicze przed nami

i wydałeś nas na naszą winę.

Jednak, PANIE, Ty jesteś naszym Ojcem;

my jesteśmy gliną, a Ty jesteś garncarzem:

wszyscy jesteśmy dziełem Twoich rąk.