Pierwsze czytanie

Pocieszcie, pocieszcie mój lud,

mówi wasz Bóg.

Mówcie łagodnie do Jeruzalem i ogłoście jej,

że jej służba dobiegła końca,

jej wina jest odkupiona;

rzeczywiście, otrzymała z ręki PANA

podwójnie za wszystkie swoje grzechy.

Głos woła:

Na pustyni przygotujcie drogę dla PANA!

Prostujcie na pustkowiu szlak dla naszego Boga!

Każda dolina niech będzie wypełniona,

każda góra i wzgórze niech będą obniżone;

nierówny teren niech stanie się równiną,

a trudny kraj, szeroką doliną.

Wtedy objawi się chwała PANA,

a wszyscy ludzie ją zobaczą razem;

bo usta PANA to powiedziały.

Wznieś się na wysoką górę,

Syjonie, zwiastunie dobrych nowin;

wołaj na całe gardło,

Jeruzalem, zwiastunie radosnych wieści!

Nie bój się wołać

i mówić do miast Judy:

Oto wasz Bóg!

Oto przychodzi z mocą

Pan BÓG,

który panuje swoją potężną ręką;

oto jego nagroda jest z nim,

jego zapłata przed nim.

Jak pasterz pasie swoją trzodę;

na swoich ramionach nosi jagnięta,

przytulając je do swego serca,

a owce prowadzi z troską.