Ewangelia

Pewnego dnia, gdy Jezus nauczał,

przybyli faryzeusze i nauczyciele Prawa,

którzy zjawili się z każdego miasteczka Galilei, Judei i Jerozolimy,

byli tam,

a moc Pana była z Nim, aby uzdrawiać.

I przynieśli na noszach człowieka, który był sparaliżowany;

próbowali wnieść go i postawić przed Nim.

Lecz nie znajdując sposobu, aby go wnieść z powodu tłumu,

weszli na dach

i przez dach spuścili go na noszach

na środek przed Jezusa.

Gdy Jezus ujrzał ich wiarę, rzekł,

"Odpuszczają ci się twoje grzechy."

Wtedy uczeni w Piśmie i faryzeusze zaczęli pytać siebie,

"Kim On jest, że mówi bluźnierstwa?

Kto oprócz Boga może odpuszczać grzechy?"

Jezus znał ich myśli i odpowiedział im,

"O czym myślicie w swoich sercach?

Co jest łatwiejsze, powiedzieć: 'Odpuszczają ci się twoje grzechy',

czy powiedzieć: 'Wstań i chodź'?

Ale abyście wiedzieli,

że Syn Człowieczy ma władzę na ziemi, aby odpuszczać grzechy" –

rzekł do sparaliżowanego,

"Mówię ci, wstań, weź swoje nosze i idź do domu."

On natychmiast stanął przed nimi,

wziął to, na czym leżał,

i poszedł do domu, chwaląc Boga.

Wtedy wszystkich ogarnęło zdumienie i chwalili Boga,

a, poruszeni, mówili,

"Dzisiaj widzieliśmy niezwykłe rzeczy."