Pierwsze czytanie

Stefan, pełen łaski i mocy,

czynił wielkie cuda i znaki wśród ludu.

Niektórzy członkowie tzw. Synagogi Wyzwolonych,

Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków,

a także ludzi z Cylicji i Azji,

przystąpili do niego i spierali się ze Stefanem,

lecz nie mogli oprzeć się mądrości i duchowi, w którym mówił.

Gdy to usłyszeli, wpadli w furię,

i zgrzytali na niego zębami.

On zaś, pełen Ducha Świętego,

patrzył uważnie w niebo

i ujrzał chwałę Bożą oraz Jezusa stojącego po prawicy Boga,

a powiedział:

"Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego

stojącego po prawicy Boga."

Lecz oni krzyknęli głośno, zatkali uszy

i rzucili się na niego razem.

Wyrzucili go z miasta i zaczęli go kamienować.

Świadkowie zdjęli swoje płaszcze

u stóp młodzieńca imieniem Saulus.

Gdy kamienowali Stefana, wołał:

"Panie Jezu, przyjmij mojego ducha."