Ewangelia

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei,

w czasach króla Heroda,

oto, mędrcy ze wschodu przybyli do Jerozolimy, mówiąc:

„Gdzie jest nowo narodzony król Żydów?

Widzieliśmy jego gwiazdę na wschodzie

i przybyliśmy, aby oddać mu pokłon.”

Gdy król Herod usłyszał to,

bardzo się zaniepokoił,

a cała Jerozolima z nim.

Zgromadziwszy wszystkich arcykapłanów i uczonych w Piśmie,

spytał ich, gdzie ma się narodzić Chrystus.

Oni mu odpowiedzieli: „W Betlejem w Judei,

bo tak napisano przez proroka:

A ty, Betlejem, ziemio Judy,

nie jesteś najmniejsza wśród władców Judy;

ponieważ z ciebie wyjdzie władca,

który będzie pasterzem mego ludu Izraela.”

Wtedy Herod potajemnie wezwał mędrców

i dowiedział się od nich, kiedy ukazała się gwiazda.

Posłał ich do Betlejem, mówiąc:

„Idźcie i starannie wypytujcie o dziecko.

Gdy je znajdziecie, dajcie mi znać,

bym i ja mógł pójść i oddać mu pokłon.”

Po spotkaniu z królem wyruszyli w drogę.

I oto, gwiazda, którą widzieli na wschodzie, szła przed nimi,

aż do miejsca, gdzie było dziecko.

Ucieszyli się na widok gwiazdy,

a wchodząc do domu

dostrzegli dziecko z Maryją, jego matką.

Upadli na twarz i oddali mu pokłon.

Potem otworzyli swoje skarby

i ofiarowali mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.

A ostrzeżeni we śnie, aby nie wracali do Heroda,

wrócili do swojej ojczyzny inną drogą.