Z Ewangelii według św. Mateusza 4:12-17, 23-25
Gdy Jezus usłyszał, że Jan został uwięziony,
wycofał się do Galilei.
Opuścił Nazaret i osiedlił się w Kafarnaum nad jeziorem,
w regionie Zebulona i Naftalego,
aby spełniło się to, co powiedział prorok Izajasz:
Ziemio Zebulona i ziemio Naftalego,
Droga nad morze, po drugiej stronie Jordanu,
Galilejo pogan,
ludzie, którzy siedzą w ciemności,
ujrzeli wielką światłość,
na tych, którzy mieszkają w krainie cienia śmierci,
światłość wzeszła.
Od tego czasu Jezus zaczął głosić i mówić:
"Nawróćcie się, albowiem bliskie jest Królestwo Niebieskie."
Chodził po całej Galilei,
ucząc w ich synagogach, głosząc Ewangelię Królestwa,
i uzdrawiając wszelkie choroby i dolegliwości wśród ludu.
Jego sława rozeszła się po całej Syrii,
i przyprowadzali do niego wszystkich chorych na różne choroby
i dręczonych bólem,
opętanych, obłąkanych i sparaliżowanych,
a on ich uzdrawiał.
I wielkie tłumy z Galilei, Dekapolu, Jerozolimy i Judei,
i z poza Jordanu szły za nim.
Oto słowo Pańskie.
Chwała Tobie, Chryste.
