Czytanie z Listu do Hebrajczyków 9:2-3, 11-14
Zbudowano przybytek, ten zewnętrzny,
w którym znajdowały się świecznik, stół i chleb ofiarny;
nazywa się to Miejscem Świętym.
Za drugim zasłoną był przybytek zwany Świętym Świętych.
Lecz gdy Chrystus przyszedł jako arcykapłan dobrych rzeczy, które mają nastąpić,
przechodząc przez większy i doskonalszy przybytek, nie ręką uczyniony,
to znaczy, nie należący do tego stworzenia,
wszedł raz na zawsze do miejsca najświętszego,
nie z krwią kozłów i cielców, lecz z własną krwią,
uzyskując w ten sposób wieczne odkupienie.
Bo jeśli krew kozłów i cielców oraz pokropienie popiołem jałówki
może uświęcić tych, którzy są zanieczyszczeni,
aby ich ciało stało się czyste,
to o ileż bardziej krew Chrystusa,
który przez Ducha Wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu,
oczyści nasze sumienia z martwych uczynków, aby służyć Bogu żywemu.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.