Pierwsze czytanie

Królowa Estera, ogarnięta śmiertelnym lękiem,

uciekła się do PANA.

Leżała na ziemi, razem z swoimi służebnicami,

od rana aż do wieczora, i mówiła:

„Boże Abrahama, Boże Izaaka i Boże Jakuba, błogosławiony jesteś.

Pomóż mi, która jestem sama i nie mam nikogo oprócz Ciebie,

bo życie moje jest w moich rękach.

Jako dziecko słyszałam z ksiąg moich przodków,

że Ty, PANIE, zawsze uwalniasz tych, którzy Cię miłują.

Teraz pomóż mi, która jestem sama i nie mam nikogo oprócz Ciebie,

Panie, Boże mój.

„A teraz, przyjdź mi z pomocą, sierocie.

Włóż w moje usta przekonywujące słowa w obecności lwa

i zwróć jego serce ku nienawiści do naszego wroga,

aby on i ci, którzy są z nim w zmowie, zginęli.

Uchron nas od ręki naszych wrogów;

przemień naszą żałobę w radość

i nasze smutki w pełnię.”