Ewangelia

Jezus powiedział do faryzeuszy:

"Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i w finezyjne lniane szaty

oraz każdego dnia wystawnie ucztował.

A przy jego drzwiach leżał ubogi człowiek imieniem Łazarz, pokryty wrzodami,

który pragnął nasycić się tym, co spadało ze stołu bogacza.

Psy nawet przychodziły i lizały jego wrzody.

Gdy umarł ubogi,

zabrali go aniołowie do łona Abrahama.

Umiera też bogacz i został pochowany,

a w otchłani, gdzie cierpiał męki,

podniósł oczy i ujrzał z daleka Abrahama

oraz Łazarza przy jego boku.

I zawołał: 'Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną.

Poślij Łazarza, aby zanurzył koniec swego palca w wodzie i ochłodził mój język,

bo cierpię męki w tym płomieniu.'

Abraham odpowiedział: 'Dziecko,

pamiętaj, że za twojego życia otrzymałeś to, co dobre,

podczas gdy Łazarz otrzymał to, co złe;

lecz teraz on jest pocieszany tutaj, a ty cierpisz.

Ponadto, między nami a wami jest wielka przepaść,

aby nikt nie mógł przejść

z jednej strony do drugiej,

ani z waszej strony do naszej.'

On rzekł: 'Proszę cię więc, ojcze, poślij go

do domu mojego ojca,

bo mam pięciu braci, aby ich ostrzegł,

żeby i oni nie przyszli do tego miejsca męki.'

Lecz Abraham odpowiedział: 'Mają Mojżesza i proroków.

Niech ich słuchają.'

On rzekł: 'O nie, ojcze Abrahamie,

lecz jeśli ktoś z umarłych pójdzie do nich, nawrócą się.'

Wtedy Abraham rzekł:

'Jeśli nie słuchają Mojżesza i proroków,

nie będą przekonani,

choćby ktoś zmartwychwstał.'"