Ewangelia

W owym czasie Jezus opuścił [Samarję] i udał się do Galilei.

Sam Jezus bowiem świadczył,

że prorok nie ma honoru w swojej ojczyźnie.

Gdy przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli go,

ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie podczas święta;

bo sami poszli na to święto.

Potem wrócił do Kany w Galilei,

gdzie uczynił wodę winem.

Był tam pewien urzędnik królewski, którego syn był chory w Kafarnaum.

Gdy usłyszał, że Jezus przybył z Judei do Galilei,

poszedł do niego i prosił, aby zszedł

i uzdrowił jego syna, który był bliski śmierci.

Jezus rzekł do niego:

„Jeśli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie.”

Urzędnik królewski powiedział do niego:

„Panie, zejdź, zanim umrze moje dziecko.”

Jezus rzekł do niego: „Idź, twój syn żyje.”

Mężczyzna uwierzył temu, co Jezus mu powiedział, i odszedł.

Gdy mężczyzna wracał,

spotkali go jego słudzy i powiedzieli mu, że jego syn żyje.

Zapytał ich, kiedy zaczął wracać do zdrowia.

Odpowiedzieli mu:

„Gorączka opuściła go wczoraj, około godziny pierwszej po południu.”

Ojciec zrozumiał, że w tym samym czasie Jezus powiedział mu:

„Twój syn żyje,”

i on oraz całe jego gospodarstwo uwierzyli.

To był drugi znak, który Jezus uczynił,

gdy przyszedł do Galilei z Judei.