Ewangelia

Była wśród Żydów uroczystość, a Jezus udał się do Jerozolimy.

A w Jerozolimie, przy Bramie Owczarskiej,

była sadzawka, zwana po hebrajsku Betesda, z pięcioma portykami.

W tych portykach leżała liczna rzesza chorych, niewidomych, chromych i sparaliżowanych.

Tam był pewien człowiek, który chorował od trzydziestu ośmiu lat.

Kiedy Jezus zobaczył go leżącego tam

i wiedział, że był chory tak długo, powiedział do niego,

"Czy chcesz być zdrowy?"

Chory odpowiedział mu,

"Panie, nie mam nikogo, kto by mnie wrzucił do sadzawki,

gdy woda się porusza;

zanim ja dojdę, ktoś inny wchodzi przede mną."

Jezus powiedział do niego: "Wstań, weź swoje łoże i chodź."

Natychmiast człowiek stał się zdrowy, wziął swoje łoże i chodził.

A tego dnia był szabat.

Dlatego Żydzi powiedzieli uzdrowionemu,

"To jest szabat i nie wolno ci nosić łoża."

On odpowiedział im: "Człowiek, który mnie uzdrowił, powiedział mi,

'Weź swoje łoże i chodź.'"

Zapytali go,

"Kim jest ten człowiek, który powiedział ci, 'Weź je i chodź'?"

Człowiek, który został uzdrowiony, nie wiedział, kim on jest,

bo Jezus się oddalił, gdyż była tam tłum ludzi.

Potem Jezus znalazł go w świątyni i powiedział mu,

"Patrz, jesteś zdrowy; nie grzesz więcej,

aby nic gorszego cię nie spotkało."

Człowiek poszedł i powiedział Żydom,

że Jezus jest tym, który go uzdrowił.

Dlatego Żydzi zaczęli prześladować Jezusa,

ponieważ uczynił to w szabat.