Pierwsze czytanie

Pan rzekł do Mojżesza:

"Idź natychmiast do swojego ludu,

którego wyprowadziłeś z ziemi Egiptu,

bo stali się zepsuci.

Szybko zboczyli z drogi, którą im wskazałem,

sporządzając sobie cielca odlanego i oddając mu cześć,

składając mu ofiary i wołając:

'To jest twój Bóg, o Izraelu,

który wyprowadził cię z ziemi Egiptu!'

"

Pan rzekł do Mojżesza:

"Widzę, że ten lud jest uparty.

Zostaw mnie, aby mój gniew zapłonął przeciwko nim i zniszczył ich.

A z ciebie uczynię wielki naród."

Lecz Mojżesz błagał Pana, swojego Boga, mówiąc:

"Dlaczego, o Panie, twój gniew ma zapłonąć przeciwko twojemu ludowi,

którego wyprowadziłeś z ziemi Egiptu

z tak wielką mocą i potężną ręką?

Dlaczego Egipcjanie mają mówić:

'Z złym zamiarem wyprowadził ich,

aby ich zabić w górach

i wygubić z powierzchni ziemi'?

Niech twój zapalony gniew ostygnie;

zanieś się w karaniu swojego ludu.

Pamiętaj o swoich sługach Abrahamie, Izaaku i Izraelu,

jak przysiągłeś im na samego siebie, mówiąc:

'Uczynię twoje potomstwo tak licznym jak gwiazdy na niebie;

a całą tę ziemię, którą obiecałem,

przekażę twojemu potomstwu jako wieczne dziedzictwo.'"

I Pan zaniechał zła,

które zamierzał sprowadzić na swój lud.