Pierwsze czytanie

Złoczyńcy mówili między sobą,

nie myśląc właściwie:

"Otoczmy sprawiedliwego, bo nam jest niemiły;

przeciwstawia się naszym czynom,

wytyka nam grzechy prawa

i oskarża nas o naruszenie naszej nauki.

Twierdzi, że zna Boga

i nazywa siebie dzieckiem PANA.

Dla nas jest oskarżeniem naszych myśli;

już samo jego widzenie jest dla nas ciężarem,

bo jego życie nie jest jak życie innych,

a jego drogi są inne.

Osądza nas jako nikczemnych;

trzyma się z dala od naszych ścieżek jak od rzeczy nieczystych.

Nazywa błogosławionym los sprawiedliwego

i chwali się, że Bóg jest jego Ojcem.

Zobaczmy, czy jego słowa są prawdziwe;

sprawdźmy, co mu się przydarzy.

Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Boga, obroni go

i uwolni z rąk jego wrogów.

Z obelgami i mękami wystawmy go na próbę,

abyśmy mieli dowód jego łagodności

i wypróbowali jego cierpliwość.

Skazujmy go na haniebną śmierć;

bo według jego własnych słów, Bóg się o niego zatroszczy."

To były ich myśli, ale się mylili;

bo ich zło zaślepiło,

a nie znali ukrytych zamiarów Boga;

nawet nie liczyli na nagrodę świętości

ani nie dostrzegli nagrody niewinnych dusz.