Pierwsze czytanie

Zgromadzenie skazało Sussanę na śmierć.

Lecz Sussana głośno zawołała:

„O Boże wieczny, Ty znasz to, co ukryte

i znasz wszystkie rzeczy, zanim się wydarzą:

Ty wiesz, że fałszywie przeciwko mnie świadczyli.

Oto umieram,

choć nie uczyniłam niczego,

czym mnie oskarżają ci bezbożni mężczyźni.”

Pan wysłuchał jej modlitwy.

Gdy prowadziły ją na egzekucję,

Bóg wzbudził w sercu młodego chłopca imieniem Daniel,

a on głośno zawołał:

„Nie będę miał udziału w śmierci tej kobiety.”

Wszyscy ludzie zwrócili się do niego i zapytali:

„Co to, co mówisz?”

On stanął w ich midst i kontynuował:

„Czyż jesteście takimi głupcami, o synowie Izraela!

Skazywać kobietę z Izraela bez badania

i bez wyraźnych dowodów?

Wróćcie do sądu, bo fałszywie przeciwko niej świadczyli.”

Wtedy wszyscy ludzie wrócili w pośpiechu.

Do Daniela starsi powiedzieli:

„Przyjdź, usiądź z nami i poinformuj nas,

ponieważ Bóg dał ci prestiż starości.”

Lecz on odpowiedział:

„Oddzielcie tych dwóch daleko od siebie, abym mógł ich przesłuchać.”

Po ich oddzieleniu,

wezwał jednego z nich i powiedział:

„Jakżeś się zestarzał w złu!

Teraz twoje przeszłe grzechy doszły do skutku:

wydawanie niesprawiedliwych wyroków, potępianie niewinnych,

i uwalnianie winnych, chociaż Pan mówi,

‘Niewinnego i sprawiedliwego nie będziesz skazywał na śmierć.’

Teraz więc, jeśli byłeś świadkiem,

powiedz mi, pod jakim drzewem ich widziałeś razem.”

„Pod drzewem mastyksowym,” odpowiedział.

Daniel odpowiedział: „Twoje piękne kłamstwo kosztowało cię głowę,

bo anioł Boży przyjmie wyrok od niego

i rozdzieli cię na dwoje.”

Oddzielając go na bok, kazał przyprowadzić drugiego.

Daniel powiedział do niego: „Potomku Kanaanu, nie Judy,

urok cię zwiódł, pożądanie zburzyło twoje sumienie.

Tak postępowałeś z córkami Izraela,

a w ich strachu uległy ci;

lecz córka Judy nie tolerowała twojej niegodziwości.

Teraz więc, powiedz mi, pod jakim drzewem zaskoczyłeś ich razem.”

„Pod dębem,” powiedział.

Daniel odpowiedział: „Twoje piękne kłamstwo kosztowało cię także głowę,”

bo anioł Boży czeka z mieczem, aby cię rozciąć

i zakończyć was obydwu.”

Całe zgromadzenie głośno zawołało,

błogosławiąc Boga, który ratuje tych, którzy w niego mają nadzieję.

Powstali przeciwko dwóm starszym,

bo na podstawie ich własnych słów Daniel skazał ich za krzywoprzysięstwo.

Zgodnie z prawem Mojżesza,

nałożyli na nich

taką karę, jaką zaplanowali na swojego bliźniego:

skazali ich na śmierć.

Tak tego dnia ocalono niewinną krew.