Pierwsze czytanie

Król Nabuchodonozor rzekł:

"Czy to prawda, Szadraku, Meszaku i Abednego,

że nie będziecie służyć mojemu bogu

ani czcić złotej statuy, którą postawiłem?

Bądźcie gotowi, aby upaść i oddać pokłon statui, którą uczyniłem,

za każdym razem, gdy usłyszycie dźwięk trąby,

fletu, lutni, harfy, psalterium, dud,

i wszystkich innych instrumentów muzycznych;

jeśli nie, natychmiast zostaniecie wrzuceni do pieca ognistego;

a kto jest tym bogiem, który może was wyrwać z moich rąk?"

Szadrak, Meszak i Abednego odpowiedzieli królowi Nabuchodonozorowi:

"Nie ma potrzeby, abyśmy się przed tobą bronili

w tej sprawie.

Jeśli nasz Bóg, któremu służymy,

może nas uratować z pieca ognistego

i z twoich rąk, o królu, niech nas uratuje!

Ale nawet jeśli nie zechce, wiedz, o królu,

że nie będziemy służyć twojemu bogu

ani czcić złotej statuy, którą postawiłeś."

Oblicze Nabuchodonozora stało się wściekłe z całkowitej furii

przeciwko Szadrakowi, Meszakowi i Abednego.

Rozkazał, aby piec rozgrzano siedem razy bardziej niż zwykle

i kazał niektórym z najsilniejszych mężczyzn w swoim wojsku

związać Szadraka, Meszaka i Abednego

i wrzucić ich do pieca ognistego.

Nabuchodonozor wstał w pośpiechu i zapytał swoich dostojników:

"Czy nie wrzuciliśmy trzech mężczyzn związanych do ognia?"

"Z pewnością, o królu," odpowiedzieli.

"Ale," rzekł, "widzę czterech mężczyzn nie związanych i nietkniętych,

chodzących w ogniu, a czwarty wygląda jak syn boga."

Nabuchodonozor zawołał:

"Błogosławiony niech będzie Bóg Szadraka, Meszaka i Abednego,

który posłał swojego anioła, aby ocalił sługi, którzy w niego ufali;

nie posłuchali królewskiego rozkazu i oddali swoje ciała

zamiast służyć lub czcić jakiegokolwiek boga

oprócz swojego Boga."