Czytanie z Dziejów Apostolskich 4:32-35
Wspólnota wierzących była jednego serca i jednej duszy,
a nikt nie twierdził, że coś z jego dóbr jest jego własnością,
lecz wszystko mieli wspólne.
Apostołowie z wielką mocą składali świadectwo
o zmartwychwstaniu Pana Jezusa,
a wszyscy cieszyli się wielką łaską.
Nie było wśród nich nikogo, kto by cierpiał niedostatek,
bo ci, którzy posiadali pola lub domy, sprzedawali je,
przynosili dochody ze sprzedaży,
i kładli je u stóp apostołów,
a każdemu rozdzielano według potrzeby.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.