Pierwsze czytanie

Stefan powiedział do ludu, starszych i uczonych w Piśmie:

„Ludzie o twardych szyjach, nieobrzezani w sercu i uszach,

zawsze sprzeciwialiście się Duchowi Świętemu;

jesteście tacy jak wasi przodkowie.

Którego z proroków nie prześladowali wasi przodkowie?

Zabijali tych, którzy zapowiadali przyjście Sprawiedliwego,

którego zdrajcami i mordercami teraz się staliście.

Otrzymaliście prawo, które zostało przekazane przez aniołów,

lecz nie przestrzegaliście go.”

Gdy to usłyszeli, wpadli w furie,

i zgrzytali na niego zębami.

Lecz Stefan, pełen Ducha Świętego,

spojrzał uważnie w niebo i ujrzał chwałę Bożą

oraz Jezusa stojącego po prawicy Boga,

a Stefan powiedział: „Oto widzę otwarte niebiosa

i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga.”

Lecz oni w głośnym głosie krzyknęli,

zakryli uszy i rzucili się na niego razem.

Wyrzucili go z miasta i zaczęli go kamienować.

Świadkowie zdjęli swoje płaszcze

u stóp młodego człowieka imieniem Saulus.

Gdy kamienowali Stefana, wołał:

„Panie Jezu, przyjmij mojego ducha.”

Potem upadł na kolana i głośno zawołał:

„Panie, nie poczytaj im tego grzechu”;

a gdy to powiedział, zasnął.

A Saulus zgadzał się na jego egzekucję.