Pierwsze czytanie

W następną sobotę

prawie całe miasto

zgromadziło się, aby usłyszeć słowo Pana.

Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, napełnili się zazdrością

i z brutalnymi obelgami sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.

Paweł i Barnaba odważnie przemówili i powiedzieli:

"Było konieczne, aby najpierw do was zostało skierowane słowo Boże,

lecz ponieważ je odrzucacie

i potępiliście się sami jako niegodni życia wiecznego,

teraz zwracamy się do pogan.

Tak bowiem nakazał nam Pan:

Uczyniłem cię światłością dla pogan,

abyś był narzędziem zbawienia

dla krańców ziemi."

Poganom spodobało się to, co usłyszeli

i chwalili słowo Pana.

Wszyscy, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli,

a słowo Pana nadal rozprzestrzeniało się

po całym regionie.

Żydzi jednak podburzyli wpływowe kobiety, które były czcicielkami

oraz czołowych mężczyzn miasta,

wywołali prześladowanie przeciwko Pawłowi i Barnabie

oraz wypędzili ich ze swojego terytorium.

Otrząsnęli więc proch z nóg w geście protestu przeciwko nim

i poszli do Ikonium.

Uczniowie napełnieni byli radością i Duchem Świętym.