Czytanie z Dziejów Apostolskich 15:7-21
Po długiej debacie
wstał Piotr i rzekł do Apostołów oraz starszych:
„Bracia, wiecie, że od dawnych dni
Bóg wybrał spośród was, aby przez moje usta
poganie usłyszeli słowo Ewangelii i uwierzyli.
A Bóg, który zna serca,
zaświadczył, dając im Ducha Świętego
tak jak nam.
Nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi,
bo przez wiarę oczyścił ich serca.
Dlaczego więc teraz wystawiacie Boga na próbę,
nakładając na ramiona uczniów
jarzmo, którego ani nasi przodkowie, ani my
nie mogliśmy unieść?
Przeciwnie, wierzymy, że jesteśmy zbawieni
przez łaskę Pana Jezusa, w ten sam sposób jak oni.”
Całe zgromadzenie zamilkło,
a oni słuchali,
gdy Paweł i Barnaba opowiadali o znakach i cudach,
które Bóg uczynił wśród pogan przez nich.
Gdy zamilkli, odezwał się Jakub,
„Bracia, posłuchajcie mnie.
Symeon opisał, jak Bóg najpierw zajął się
pozyskiwaniem spośród pogan ludu dla swego imienia.
Słowa proroków zgadzają się z tym, jak jest napisane:
Po tym powrócę
i odbuduję upadłą chatę Dawida;
z jej ruin odbuduję ją
i podniosę ją znowu,
aby reszta ludzkości szukała Pana,
w tym wszyscy poganie, na których wzywane jest moje imię.
Tak mówi Pan, który czyni te rzeczy,
znany od wieków.
Moim zdaniem, zatem,
powinniśmy przestać niepokoić pogan, którzy zwracają się do Boga,
lecz napisać im, aby unikali zanieczyszczenia od idoli,
nieprawego małżeństwa, mięsa zwierząt uduszonych i krwi.
Mojżesz bowiem, od pokoleń,
ma tych, którzy go głoszą w każdym mieście,
jak jest czytany w synagogach w każdą sobotę.”
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.
