Pierwsze czytanie

Tłum w Filippi przystąpił do ataku na Pawła i Sylasa,

a magistraci kazali ich rozebrać

oraz nakazali ich bić rózgami.

Po zadaniu im wielu ciosów,

wrzucili ich do więzienia

i polecili strażnikowi, aby ich pilnie strzegł.

Gdy otrzymał te instrukcje, umieścił ich w najgłębszej celi

i zabezpieczył ich stopy do pala.

Około północy, gdy Paweł i Sylas modlili się

i śpiewali hymny do Boga, a więźniowie ich słuchali,

nagle nastąpiło tak silne trzęsienie ziemi,

że fundamenty więzienia zadrżały;

wszystkie drzwi otworzyły się, a łańcuchy wszystkich zostały rozwiązane.

Gdy strażnik obudził się i zobaczył otwarte drzwi więzienia,

wyciągnął miecz i zamierzał się zabić,

myśląc, że więźniowie uciekli.

Ale Paweł głośno zawołał:

"Nie czyń sobie krzywdy; wszyscy jesteśmy tutaj."

Poprosił o światło, wbiegł do środka i,

drżąc ze strachu, upadł przed Pawłem i Sylasem.

Potem wyprowadził ich i powiedział:

"Panowie, co mam czynić, aby być zbawionym?"

A oni odpowiedzieli: "Uwierz w Pana Jezusa,

a ty i twój dom będziecie zbawieni."

I głosili mu słowo Pana oraz wszystkim w jego domu.

Wziął ich w tę noc o tej porze i obmył ich rany;

potem on i cała jego rodzina zostali od razu ochrzczeni.

Wprowadził ich do swojego domu i przygotował ucztę

i razem z domownikami radowali się, że uwierzyli w Boga.