Pierwsze czytanie

Gdy towarzysze Pawła przyprowadzili go do Aten,

odeszli z poleceniem, aby Szymon i Tymoteusz

dołączyli do niego jak najszybciej.

Wtedy Paweł stanął na Areopagu i powiedział:

"Ateńczycy, widzę, że w każdym względzie

jesteście bardzo religijni.

Gdy bowiem chodziłem i uważnie przyglądałem się waszym ołtarzom,

znalazłem nawet ołtarz z napisem: 'Nieznanemu Bogu.'

To, co więc czcicie nie znając, ja wam głoszę.

Bóg, który stworzył świat i wszystko, co w nim jest,

Pan nieba i ziemi,

niedwiedzie w świątyniach zbudowanych rękami ludzkimi,

ani nie jest czczony przez ludzkie ręce, jakby czegoś potrzebował.

Przeciwnie, to On daje wszystkim życie, tchnienie i wszystko.

Stworzył z jednego całe pokolenie ludzkie,

aby zamieszkiwało całą powierzchnię ziemi,

a wyznaczył określone czasy i granice ich regionów,

aby ludzie mogli szukać Boga,

może nawet go dotknąć i znaleźć,

choć w rzeczy samej nie jest daleko od każdego z nas.

Bo 'w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy',

jak powiedzieli niektórzy z waszych poetów,

'Bo my również jesteśmy jego potomstwem.'

Skoro więc jesteśmy potomstwem Boga,

niedobrze nam myśleć, że boskość jest podobna do obrazu

wyrzeźbionego ze złota, srebra lub kamienia przez ludzką sztukę i wyobraźnię.

Bóg przymykał oko na czasy niewiedzy,

lecz teraz wzywa wszystkich ludzi wszędzie do pokuty,

ponieważ ustanowił dzień, w którym 'osądzi świat

sprawiedliwie' przez człowieka, którego wyznaczył,

a potwierdzeniem dla wszystkich

jest to, że wzbudził go z martwych."

Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu umarłych,

niektórzy zaczęli się naśmiewać, ale inni powiedzieli,

"Chcielibyśmy usłyszeć cię o tym innym razem."

I tak Paweł opuścił ich.

Ale niektórzy dołączyli do niego i uwierzyli.

Wśród nich był Dionizy,

członek Sądu Areopagu,

kobieta imieniem Damaris oraz inni z nimi.

Po tym opuścił Ateny i udał się do Koryntu.