Pierwsze czytanie

Chcąc ustalić prawdę

na temat oskarżeń, jakie Żydzi stawiali Pawłowi,

dowódca uwolnił go

i nakazał, aby zwołano arcykapłanów oraz całe Sanhedryn.

Następnie sprowadził Pawła i postawił go przed nimi.

Paweł wiedział, że niektórzy są saduceuszami, a inni faryzeuszami,

więc zawołał przed Sanhedrynem:

"Bracia, ja jestem faryzeuszem, synem faryzeuszy;

jestem sądzony z powodu nadziei w zmartwychwstanie umarłych."

Gdy to powiedział,

wybuchła kłótnia między faryzeuszami a saduceuszami,

a zgromadzenie się podzieliło.

Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania

ani aniołów, ani duchów,

podczas gdy faryzeusze uznają wszystkie trzy.

Powstał wielki wrzask,

a niektórzy uczeni w Piśmie z partii faryzeuszów

wstali i ostro argumentowali:

"Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku.

A jeśli do niego przemówił duch lub anioł?"

Kłótnia była tak poważna, że dowódca,

bojąc się, że Paweł zostanie przez nich rozszarpany,

nakazał swoim żołnierzom zejść i uratować Pawła z ich rąk

oraz zabrać go do twierdzy.

Następnej nocy Pan stanął przy nim i powiedział: "Miej odwagę.

Bo tak jak świadczyłeś o mojej sprawie w Jerozolimie,

musisz także świadczyć w Rzymie."