Czytanie z Księgi Dziejów Apostolskich 1:15-17, 20-26
Piotr stanął wśród braci i sióstr
(liczba osób w jednym miejscu wynosiła około stu dwudziestu).
Rzekł: „Bracia i siostry,
Pismo musiało się wypełnić,
które Duch Święty wcześniej powiedział
przez usta Dawida, o Judaszu,
który był przewodnikiem tych, którzy pojmali Jezusa.
Judasz był liczony wśród nas
i otrzymał udział w tej posłudze.
Bo napisano w Księdze Psalmów:
Niech jego obozowisko stanie się pustynią,
a nikt niech w nim nie mieszka.
Niech inny weźmie jego urząd.
Dlatego konieczne jest, aby jeden z mężczyzn,
którzy towarzyszyli nam przez cały czas,
gdy Pan Jezus chodził wśród nas,
zaczynając od chrztu Jana
aż do dnia, w którym został wzięty od nas,
stał się z nami świadkiem jego zmartwychwstania.”
Zaproponowali więc dwóch, Józefa zwanego Barsabbą,
znanego także jako Justus, i Mateusza.
Potem się modlili,
„Ty, Panie, który znasz serca wszystkich,
okaż, którego z tych dwóch wybrałeś,
aby zajął miejsce w tej apostolskiej posłudze,
z której Judasz się odwrócił, aby pójść do swojego miejsca.”
Potem rzucili losy, a los padł na Mateusza,
i został policzony wśród Jedenastu Apostołów.
Oto słowo Boże.
Bogu niech będą dzięki.
