Ewangelia

Gdy Jezus wyruszał w drogę, podbiegł do niego pewien człowiek,

upaść przed nim na kolana i zapytał go:

"Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne?"

Jezus odpowiedział mu: "Czemu nazywasz mnie dobrym?

Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.

Znasz przykazania: Nie zabijaj;

nie cudzołóż;

nie kradnij;

nie świadcz fałszywie;

nie oszukuj;

czcij ojca swego i matkę swoją."

On odpowiedział i rzekł do niego:

"Nauczycielu, to wszystko zachowałem od mojej młodości."

Jezus, spojrzawszy na niego, umiłował go i rzekł do niego:

"Jednego ci brakuje.

Idź, sprzedaj, co masz, i daj ubogim,

a będziesz miał skarb w niebie; potem przyjdź, naśladuj mnie."

Na te słowa jego twarz zmieniła się,

i odszedł smutny, bo miał wiele dóbr.

Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów:

"Jak trudno jest tym, którzy mają bogactwa,

wejść do Królestwa Bożego!"

Uczniowie zdumieli się jego słowami.

Jezus znowu rzekł do nich w odpowiedzi:

"Dzieci, jak trudno jest wejść do Królestwa Bożego!

Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne,

niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego."

Oni bardzo się zdumieli i mówili między sobą:

"To kto może być zbawiony?"

Jezus spojrzał na nich i rzekł:

"Dla ludzi jest to niemożliwe, ale nie dla Boga.

Dla Boga wszystko jest możliwe."