Ewangelia

Jezus wszedł do Jerozolimy i udał się do świątyni.

Rozejrzał się wokół i, ponieważ było już późno,

wyszedł do Betanii z Dwunastoma.

Następnego dnia, gdy opuszczali Betanię, był głodny.

Zobaczywszy z daleka figowiec w liściach,

podszedł, aby zobaczyć, czy znajdzie na nim coś.

Gdy do niego podszedł, znalazł tylko liście;

nie był to czas na figi.

I rzekł do niego w odpowiedzi: „Niech nikt nigdy nie je z owoców twoich!”

A jego uczniowie to usłyszeli.

Przyszli do Jerozolimy,

a wchodząc na teren świątyni

zaczął wypędzać sprzedających i kupujących.

Przewrócił stoły wymieniających pieniądze

oraz siedzenia tych, którzy sprzedawali gołębie.

Nie pozwolił nikomu nosić czegokolwiek przez teren świątyni.

Następnie nauczał ich, mówiąc: „Czy nie jest napisane:

Mój dom będzie nazywany domem modlitwy dla wszystkich narodów?

A wy uczyniliście go jaskinią zbójców.”

Arcykapłani i uczeni w Piśmie usłyszeli o tym

i szukali sposobu, aby go zabić,

lecz bali się go,

ponieważ cały tłum był zdumiony jego nauką.

Gdy nastał wieczór, wyszli z miasta.

Wczesnym rankiem, gdy szli,

zobaczyli figowiec uschnięty od korzeni.

Piotr przypomniał sobie i rzekł do niego: „Rabbi, spójrz!

Figowiec, którego przeklinałeś, uschł.”

Jezus odpowiedział im: „Miejcie wiarę w Boga.

Zaprawdę, powiadam wam, kto powie tej górze:

‘Podnieś się i rzuć się w morze,’

i nie wątpi w swoim sercu,

lecz wierzy, że to, co mówi, stanie się,

to będzie mu dane.

Dlatego powiadam wam, wszystko, o co prosicie w modlitwie,

wierząc, że otrzymacie, to będzie wasze.

Gdy stajecie do modlitwy,

przebaczcie każdemu, przeciwko komu macie żal,

aby i wasz Ojciec niebieski

przebaczył wam wasze przewinienia.