Pierwsze czytanie

Gdy anioł Rafał i Tobiasz weszli do Medii

i zbliżali się do Ecbatany,

Rafał rzekł do chłopca:

"Tobiaszu, bracie mój!"

On odpowiedział: "Oto jestem!"

Rzekł: "Dziś wieczorem musimy zatrzymać się u Raguela, który jest twoim krewnym.

Ma córkę imieniem Sara."

I zaprowadził go do domu Raguela,

którego znaleźli siedzącego przy bramie swojego podwórza.

Najpierw go przywitali.

On rzekł do nich: "Pozdrowienia i dla was, bracia!

Niech zdrowie będzie z wami, i witajcie!"

I zaprowadził ich do swojego domu.

Raguela zabił barana z stada

i serdecznie ich przyjął.

Gdy się umyli i położyli do jedzenia, Tobiasz rzekł do Rafała:

"Bracie Azariaszu, poproś Raguela, aby pozwolił mi poślubić

moją krewna Sarę."

Raguel usłyszał te słowa; więc rzekł do chłopca:

"Jedz i pij i raduj się dzisiaj wieczorem,

bo nikt nie ma większego prawa

poślubić mojej córki Sary niż ty, bracie.

Poza tym, nawet ja nie mam prawa oddać jej nikomu innemu niż tobie,

ponieważ jesteś moim najbliższym krewnym.

Ale wyjaśnię ci sytuację bardzo szczerze.

Oddałem ją za mąż siedmiu mężczyzn,

wszyscy byli naszymi krewnymi,

a wszyscy umarli tej samej nocy, gdy się do niej zbliżyli.

Ale teraz, synu, jedz i pij.

Jestem pewien, że Pan zatroszczy się o was oboje."

Tobiasz odpowiedział:

"Nie zjem ani nie wypiję nic, dopóki nie odłożysz tego, co należy do mnie."

Raguel rzekł do niego: "Uczynię to.

Ona jest twoja według dekretu Księgi Mojżesza.

Twoje małżeństwo z nią zostało postanowione w niebie!

Weź swoją krewna;

od teraz jesteś jej ukochanym, a ona jest twoją ukochaną.

Jest twoja dzisiaj i na zawsze.

A dzisiaj wieczorem, synu, niech Pan nieba błogosławi was oboje.

Niech da wam miłosierdzie i pokój."

Potem Raguel wezwał swoją córkę Sarę, a ona przyszła do niego.

Wziął ją za rękę i dał ją Tobiaszowi, mówiąc:

"Weź ją zgodnie z prawem.

Zgodnie z dekretem zapisanym w Księdze Mojżesza

jest twoją żoną.

Weź ją i bezpiecznie przyprowadź do swojego ojca.

A niech Bóg nieba da wam obojgu pokój i pomyślność."

Raguel potem wezwał matkę Sary i kazał jej przynieść zwoje,

aby mógł sporządzić umowę małżeńską

stwierdzającą, że oddał Sarę Tobiaszowi jako jego żonę

zgodnie z dekretem prawa mojżeszowego.

Jej matka przyniosła zwoje,

a Raguel sporządził umowę, do której przyłożyli swoje pieczęcie.

Potem zaczęli jeść i pić.

Później Raguel wezwał swoją żonę Ednę i rzekł:

"Moja miłości, przygotuj drugą sypialnię i przynieś tam dziewczynę."

Poszła i przygotowała łóżko w pokoju, jak jej kazano,

i przyniosła dziewczynę tam.

Gdy się nad nią zapłakała, otarła łzy i rzekła:

"Bądź dzielna, córko moja.

Niech Pan da ci radość zamiast smutku.

Odwagi, córko moja."

Potem wyszła.

Gdy rodzice dziewczyny opuścili sypialnię

i zamknęli za sobą drzwi,

Tobiasz wstał z łóżka i rzekł do swojej żony:

"Moja miłości, wstań.

Módlmy się i prośmy naszego Pana, aby miał nad nami miłosierdzie

i dał nam wybawienie."

Ona wstała, a oni zaczęli się modlić

i błagać, aby wybawienie było ich udziałem.

I zaczęli mówić:

"Błogosławiony jesteś, Boże naszych ojców,

niech będzie chwalone twoje imię na wieki wieków.

Niech niebo i całe twoje stworzenie

chwalą cię na wieki.

Ty stworzyłeś Adama i dałeś mu żonę Ewę,

aby była jego pomocą i wsparciem;

a z tych dwojga zstąpił ród ludzki.

Ty powiedziałeś: 'Nie jest dobrze, aby mężczyzna był sam;

uczynić mu pomocnika podobnego do niego.'

Teraz, Panie, wiesz, że biorę tę żonę moją

nie z powodu pożądania,

lecz z szlachetnego celu.

Zeslij swoje miłosierdzie na mnie i na nią,

i pozwól nam żyć razem do szczęśliwej starości."

Oni razem powiedzieli: "Amen, amen," i położyli się spać na noc.