Pierwsze czytanie

Bracia i siostry:

Muszę się chwalić; nie że to przynosi korzyść,

ale przejdę do wizji i objawień Pana.

Znam człowieka w Chrystusie, który czternaście lat temu

(czy w ciele, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie)

został porwany do trzeciego nieba.

I wiem, że ten człowiek

(czy w ciele, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie)

został porwany do Raju i usłyszał rzeczy niewypowiedziane,

których nikt nie może wyjawić.

O tym człowieku będę się chwalił,

lecz o sobie nie będę się chwalił, chyba że o swoich słabościach.

Chociaż gdybym chciał się chwalić, nie byłbym głupi,

bo mówiłbym prawdę.

Lecz powstrzymuję się, aby nikt nie myślał o mnie

więcej, niż widzi we mnie lub słyszy ode mnie

z powodu obfitości objawień.

Dlatego, aby nie stać się zbyt wyniosłym,

przydzielono mi oścień w ciele, anioł szatana,

aby mnie bił, aby nie stać się zbyt wyniosłym.

Trzykrotnie prosiłem Pana o to, aby to ode mnie odeszło,

lecz on powiedział do mnie: „Moja łaska ci wystarczy,

bo moc w słabości się doskonali.”

Bardziej więc będę się chwalił moimi słabościami,

aby moc Chrystusa zamieszkała we mnie.

Dlatego jestem zadowolony ze słabości, zniewag,

ucisków, prześladowań i trudności,

ze względu na Chrystusa;

bo kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny.