Pierwsze czytanie

Abram był bardzo bogaty w bydło, srebro i złoto.

Lot, który poszedł z Abramem, również miał stada, bydło i namioty,

więc ziemia nie mogła ich utrzymać, gdyby pozostali razem;

ich mienie było tak wielkie, że nie mogli mieszkać razem.

Były spory między pasterzami bydła Abrama

i pasterzami Lota.

(W tym czasie Kanańczycy i Peryzzyci

zamieszkiwali tę ziemię.)

Abram rzekł do Lota:

"Niech nie będzie sporu między mną a tobą,

ani między twoimi pasterzami a moimi, bo jesteśmy krewnymi.

Czyż cała ziemia nie jest przed tobą?

Proszę, oddziel się ode mnie.

Jeśli wybierzesz lewą stronę, pójdę w prawo;

jeśli wybierzesz prawą, pójdę w lewo."

Lot rozejrzał się i zobaczył, jak dobrze nawodniona

jest cała dolina Jordanu aż do Zoar,

jak ogród Pana, jak Egipt.

(To było przed zniszczeniem Sodomy i Gomory przez Pana.)

Lot więc wybrał dla siebie całą dolinę Jordanu

i wyruszył na wschód.

Tak się rozdzielili;

Abram pozostał w ziemi Kanaanu,

podczas gdy Lot osiedlił się w miastach doliny,

rozbijając swoje namioty w pobliżu Sodomy.

Mieszkańcy Sodomy byli bardzo grzeszni

w swoich grzechach przeciwko Panu.

Po odejściu Lota, Pan rzekł do Abrama:

"Spójrz wokoło, i z miejsca, w którym stoisz,

patrz na północ i południe, wschód i zachód;

cała ziemia, którą widzisz, dam tobie

i twoim potomkom na zawsze.

Uczynię twoje potomstwo jak pył ziemi;

jeśli ktoś mógłby policzyć pył ziemi,

twoje potomstwo również mogłoby być policzone.

Wyrusz i przejdź przez tę ziemię, wzdłuż i wszerz,

bo tobie ją dam."

Abram przeniósł swoje namioty i osiedlił się

w pobliżu dębu Mamre, który jest w Hebronie.

Tam zbudował ołtarz dla Pana.